TOW-SERIES

Loy Kratong Festival

ประเพณีลอยกระทง  (กลับมาอีกครั้งแล้ว)

ตาวอยู่ที่มหา'ลัยก็เป็นปีที่ 2 แล้วนี่ก็เป็นครั้งที่ 2 ที่ไม่ได้ลอยกระทงในสายน้ำ

เพราะคนมาเที่ยวงานกันเยอะมาก ไม่รู้ว่าที่ไหนมีแม่น้ำให้เราลอยกระทงบ้าง

ได้แต่ลอยในสระน้ำหน้าคณะ.......ตลกตัวเองจัง กระทงลอยไปพรุ่งนี้เช้าเค้าก็มาเก็บทิ้ง

และก็เป็นอีกปีที่ลอยคนเดียว จะมีสักปีมั้ยนะที่มีคนแบบจริงจัง จริงใจแบบนั้น

มานั่งลอยกระทงอันเดียวกับชั้น ฝันนะฝัน ฝันมากไปแล้ว  ตาวเอ๋ย......

พระจันทร์คืนนี้ ตาวจองนะ ขอนะขอ อย่างน้อยไม่มีใครก็ขอพระจันทร์นี้แหละเป็นเพื่อนกัน

......................................................................

เรียนทุกท่าน ฉันกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว

เราเคยได้ยินจากในโทรทัศน์ ว่าอาการซึมเศร้าเป็นการได้ทุกคนและมีทุกช่วงของชีวิต

ซึ่ง ณ ตอนนี้เราว่ามันคงถึงช่วงของตัวฉันแล้วล่ะนะ

เราเหงา เรากินข้าวคนดียวมานานแล้วนะ ไม่เคยรู้สึกดีเลยกับเวลาตอนนั้น

มันทำให้โลกรู้ว่าเรานั้นอ่อนแอมากแค่ไหน

ไม่ชอบกลางคืน ไม่ชอบสายฝน ไม่ชอบการอยู่คนเดียว

สิ่งเหล่านี้ไม่ต้องการเลย เพราะน้ำตาจะไหลทุกครั้งที่อยู่ในที่แบบนั้น

เคยมีคนบอกให้เราไปหาเพื่อน ลองคุยกับเพื่อนเยอะๆบ้าง

แต่คุยกันทุกครั้ง เราก็คล้ายเป็นส่วนเกินที่คุยไม่รู้เรื่องอะไรเลย

แต่เขาทำให้เราหายเหงาได้นะ แต่ช่วงระยะเดียวอาการเหล่านั้นก็กลับมา

.....................................................................................

คิดถึงบ้าน คิดถึงมากที่สุด เราจะพยายามจะได้กลับบ้านเร็วๆ